Çocuklarımızın gözünde camiler kuralların katı olduğu, eğer koşup oynanırsa Allah'ın ceza vereceği, anne-babası tarafından azarlanacağı yerler.

Tabii bu tabloyu genellikle biz anne-babalar oluşturuyoruz. "Etraftakiler ne der, aman kimse rahatsız olmasın" tedirginliğiyle çocuklarımızın camiide geçirdikleri kısa zamanları eziyete dönüştürüyoruz. Hal böyle olunca, camii ye gitme fikri çocuk zihninde hiç olumlu kodlanmıyor! İleriki yaşlarda çocuklarımızın camii ehli olmaması da ne yazık ki kaçınılmaz oluyor.

Bu problemi fark eden ve çözmek isteyen Diyanet İşleri Başkanlığı Din İşleri Genel Müdürü Yaşar Yiğit, "çocuklar parka gitmek ister gibi camiiye gitmek istemeli" düşüncesiyle yola çıktı. Çocukluk yıllarının eğlence ve oyunla aynı anlamı taşıdığını düşünen Yiğit, camii lerde oyun bölümleri olursa çocuklar için daha cazip olabileceğini öngördü. Hemen çalışmalara başlayan Yaşar Yiğit, projeyle ilgili şunları söyledi:

"Çocuklar 'Anne-baba beni camiye götür' diyebilsin istiyoruz. Bunu diyebilmesi için zeminin hazırlanması lazım. Çocuğa hitap eden materyallerin burada çoğalması lazım. Bu amaçla camilerde ilk önce çocuk eğlence merkezleri kurmayı arzu ediyoruz. İlk örneğini Kocatepe'de gerçekleştirdik. Bütün ülkede 82 bin camimiz var, bunların büyük bölümünde bu projeyi hayata geçirirsek bizim için önemli bir kazanım olacaktır."

Biz kadınca kararınca ekibi olarak bu fikre bayıldık. Ne dersiniz, bundan böyle çocuklarımızın ağzından 'Anne beni camiye götür' cümlesini sıklıkla duyar mıyız?